RSS 

محمود هنوز هم یادمه که روز قهرمانی برزیل سر خیابون شربت دادی و دمام زدی و یه پرچم بزرگ 3 متری سر خیابون فرودگاه نصب کردی و از هر کدوم از درختای گز و گل ابریشم تو خیابان با اون سلیقه خوبت یه پرچم کوچیک برزیل مثل شاخه آویزون کردی تا همه بدونن اینجا همه برزیلین. و برای اینکه حال آلمانیا بگیری بعد از برد دانمارک تو فینال جام ملت های اروپا همین کار رو با پرچم دانمارک کردی.

هنوز اون کاغذ هوای یه متر و نیمی که تو قهرمانی برزیل تو جام 94 هوا کردی و رنگ لباس برزیل بود یادمه.شماره 11روماریو،شماره 7ببتو

گرما و شرجی مرداد و دویدن تا حد مرگ زیر آفتاب سوزان زمین فوتبال عقاب به عشق پله شدن رو هنوز به یاد دارم.

گفتی پله باش و گفتی که خوم دیدم پله اینجوری تمرین میکرد و ما باور کردیم و گفتیم اگه دیدیش بگو عشق مایی، غاقل از اینکه تو فیلمش رو وقتی کویت 3 پخش میکرد دیده بودی و تو نبود اینترنت و یوتیوب با چه بدبختی ای فیلم ویدئویی تمرینای برزیل برای ما پیدا کرده بودی.

هنوز تلوزیون 40 اینچ  تو  اتاقت و   ویدئویی که  بدلیل ممنوعیت تو مقنار ننت پیچیده بود یادمه که ساعت 2 تا 4 با چه خارکوری ای تمرینات برزیل برامون پخش میکردی و مثل باشگاه های متمول امروزی که آنالیزور دارن خودت هم مربی بودی هم آنالیزور احمد ککات هم تدارکات. ولی یادمم نرفته که  از ساعت 11که ابوظبی کارتون گرندایزر پخش میکرد همه بچه ها جمع میشدن تو خونتون و آبوات هم همینطور شیرینی میداد به بچه ها.

یاد آدامسای 2 تومنی که به عشق در اومدن عکس پله، زیکو،سوکراتس، روماریو، ببتو و دونگا میخریدیم به خیر.آلبومش هنوز ته کمدمه و نگرش داشتم و هر وقت جام جهانی میشه یه نگاهی بهش میندازم و یادی از اون روزا میکنم

هنوز جام 94 و دونگا و ببتو و روماریو یادم نرفته.هنوز جنگ و دعوا برای زیر تلوزیون خوابیدن و جای خوب گرفتن یادم نرفته.احساس میکردیم هر کی به تلوزیون نزدیک تر باشه به روماریو و ببتو هم نزدیکترن.

یادمه که بعد بازی خیابون فرودگاه شلوغ شد و همه اومدن بیرون و تو هم مثل سفیر برزیل تو محله ی فرودگاه به خیل مشتاقان ابراز احساسات میکردی.

یادش بخیر.جام  2002 هم که برزیل قهرمان شد تو هنوز همون محمود بودی ولی ما دیگه نای پله شدن نداشتیم.ولی همچنان عاشق بودیم و هستیم.محمود هنوز هم برزیلته